Hakikat "yığma"nın karşı figürüdür. Hakikatin yığıntısı olmaz. Dolayısıyla hakikat çoğunlukla vuku bulmaz. Hakikat güzelliğin bir biçimiyken yığıntı biçimsizdir
Güzel, her türlü bağımlılık ve zorlama biçiminin kaybolduğu bir karşı koyuştur. Kendine yeten saf bir amaç olarak güze herhangi harici bir belirlenimden özgürdür
Ağ kurma, küreselleşme ve iletişim çağında sağlam bir karakter sadece engel ve zarardır. Dijital düzen yeni bir ideali kutlar: karakteri olmayan insan, karaktersiz pürüzsüzlük.
Kırılmışlığın negatifliği güzellik için yapıcıdır. Bu yüzden Adorno "hasım ve kırılmış tutarlılık"tan bahseder. Kırılmışlığın negatifliği olmadan güzel yozlaşarak pürüzsüze dönüşür
Güzel saklıdır. Gizleme güzellik için aslidir. Şeffaflık, güzellik ile anlaşamaz. Şeffaf güzellik bir oksimorondur, zıtların birleşimidir. Güzellik zorunlu olarak bir görünümdür