Kesinlikle okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum, bana farkındalık kazandırdı. Ceza ve ödülün içsel motivasyonu etkilediğini ve onlarsız bi şey yaptırmanın güç olduğunu uzun zamandır biliyorum ama bu kitapta öğrendiklerimiz alternatif davranış geliştirmemize ve pozitif disiplin i nasıl uygulayabileceğimize örnek oldu. Uygulamak, hemen davranışa dönüştürmek kolay değil tabi ki insan kendini suçlayabiliyor fakat kitapta da sürekli söylendiği gibi hatalar kendimizi geliştirmemiz için bi bahane çocuklara saygı duymayı, düşündürücü sorularla kendinin çözüm bulmasını sağlamayı, pozitif mola vererek çok öfkeliyken konuşmamayı ve sağlıklı sınırlarla disiplinin aslında cezasız mümkün olduğunu fark ediyoruz.kolaya kaçıp uyguluyoruz olmuyo diyoruz ama hepimiz biliyoruz ki çaba gösterirsek çok işe yarayan yöntemler.
'Çocukların daha iyi davranmasını sağlamak için önce kendilerini daha kötü hissetmelerini sağlamamız gerekir gibi yanlış bi düşünceye nerden kapıldık'
Sürekli tekrarlıyor sanırım iyice yer etmek için
Öncelikle okunması çok kolay, sürükleyici bir kitap. Elinizden düşürmeden bitiriyorsunuz, tavsiyedir.
Zeka insanı mutlu etmeye yeter mi, sevgisizlik ortamında zeka insana ancak acı mı verir?
Farkındalığın geliştikçe yalnızlaşır mısın; bilmemek, sorgulamamak etrafındaki insanlar tarafından daha kolay mı kabul edilebilir olmak demek?
Düşük zeka seviyesindeyken ya da çevrenden daha az zeki, muhtaç, çirkin, yoksul vs gibi durumlarda sevilmek ya da en azından sevildiğini zannetmek, ait olmak veya en azından dışlanmamak daha kolayken; çevrendeki insanlardan üstün özelliklerinin olması durumunda kabul görmenin, kıskanılmadan olumsuz özelliklerinin bulunulması için çabalanmadan sempatik gelebilmek arkadaş dost edinmek ne kadar zor fark ettiriyor, sorgulatıyor.
Herkes gibi olmak, rutinlere sahip olmak, toplumun benimsediği kurallara uygun yaşamak, ortalama bi zeka seviyesinde olmak belki de mutlu yaşamanın tek sırrıdır,dedirtiyor.
Ayrıca ebeveyn olarak özel bi çocuğa sahip olsan nasıl davranmalısın, sağlıklı ve düşük zekaya sahip 2 çocuğun arasındaki dengeyi nasıl kurabilirsin?
Onu 'normal'leştirmeye çalışırken aslında onun duygularını hiçe saydığını, onun da aslında hisseden, ihtiyaçları olan ,sevilmeye layık biri olduğunu unutup sadece tek konuya odaklanmanın onda yarattığı harabiyeti fark edemeyecek kadar vicdanından uzaklaştığını fark etmemek.
'Herkesin senin düşündüğün gibi olmadığını görünce sakın üzülme'