Mehmet Altuntaş
@Zazainsani
“Kınamamalı, insan bazen kendinde usanır.”
“Ölü bir kuş uçmayı hatırlamamı öğütledi bana”
“Gözyaşı, ağlamak ve dualar çaresizliğin metaforudur.”
youtu.be/KxQ7DNWrwwc?si=...
Kelimeler, düşünceler, hayat...
Ve üst üste gelen bunca umutsuzluk.
İnsan, pirinç ayıklar gibi ayıklamak istiyor ömrünü.
Oysa benim masamda sadece taş ve pirinç yok;
Her şey var, koca bir kaos var önümde.
Nasıl seçilir bu karmaşadan binbir parça hayat?
Gövdem delik deşik,
Yere fışkıran kan değil sanki;
Tutamadığım, durduramadığım kelimelerim.
Reklam
gülüm seni alır dağa kaçarım
yüce dağ başına çadır açarım
kahve bulamazsam kenger içerim
nasıl olsa gülüm seni beslerim
Yürümek iyi geliyor, adımlarım zihnimi hizaya sokuyor. Düşüncelerimi birer giysi gibi asıyorum iplere; kuruyup hafiflemelerini bekliyorum yeniden kuşanmak için. Ama bazıları hep sırılsıklam kalıyor... Öyle ağır ki, üzerime geçiremiyorum.
insan 16 yaşındayken dünyayı değiştireceğini düşünür.
18 olduğunda düşünceleri sert bir kayaya çarpar.20 yaşına geldiğinde hiçbir şey değiştiremeyeceğini anlar
25 yaşına geldiğinde ise dünyanın onu değiştirdiğini fark eder.
ve insan 25 yaşında ölür,75 yaşında gömülür
İnsan, diyorum; öyle durduk yere soğumuyor hayattan ve insandan. Susuyor ve sustukça biriktiriyor ve sonra ya içindekileri haykırıyor ya da sessizce uzaklaşıyor... Herkesten ve her şeyden...
Frida Kahlo
Reklam