Zübeyde Başar

anneciğim ne zaman ağzını açsa akşam sofrasında iki çift laf için hişşt diye tıkar babam lafı ağzına "ağzın doluyken konuşma" işte böyle öğrendi ailemin kadınları çenelerini tutup yaşamayı
Sayfa 35·Kitabı okudu
Şiir
Reklam
nasıl da annene benziyorsun belki de onun şefkatini iyi taşıdığımdan gözlerin aynı onun gözleri çünkü tükenmişiz ikimiz de hele ellerin aynı solmuş parmaklar ama o yakıcı hiddet, yok o öfke annende doğru babamdan aldığım tek şey bu yakıcı öfke
Sayfa 33·Kitabı okudu
Şiir
hâlâ sağ olduğunun tek emaresi nefes aldıkça şişen göğsün
Sayfa 33·Kitabı okudu
Şiir
şu hayatta benim de bir yerim olduğuna inanmaya çalışmak, sağlak doğduğum halde sol elle yazmaya kalkışmak gibi
Şiir
hüzünlerin var hüzne hiç yer olmayan yerlerinde
Sayfa 27·Kitabı okudu
Şiir
Reklam