İçimizde şeytan yok. İçimizde aciz var. Tembellik var. İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey: hakikatleri görmekten kaçmak itiyadi var.
Fakat Macide kendisini her an
düşünen, sadece aşk ve istek değil, bunlar derecesinde de hürmet telkin eden [aşılayan], sadece bir küçük kardeş, yaramaz bir
çocuk değil, aynı zamanda bir ağabey, bir destek olan bir insanın
yakınlığını daima arıyordu.