Elf Kralicesi artık avludaki göldeki avuntusu yerine Değirmenli Koyun kendisine bakan Elf Kralına,
"Birileri sahip oldukları güce aldanıp dünya diyarın ve diğerlerinin dönüşüne hatta kainata hükmedebileceklerini sanabilirler. Oysa oluşturdukları tüm yapay etkiler, var olanın nihayetinde gitmesi gereken yeri birazcık bile kımıldatamaz. Dünya diyarın sınavı hepimizinki gibi büyük." dedikten sonra Değirmenli Koyun elmasların ışıltısını açığa çıkartmasına hazır oluşuyla tıpkı yarışır gibi,
"Uzun süredir ruhuma bir sey bahşedilmemişti. Ama her canlının, herhangi bir fani tür tarafından değiştirilemeyecek nihai bir kaderin parçası olduğunu hatırlamak, iç açıcı..." dedi.
Egemarinor ona sevgiyle baktı. O, tıpkı Gorkham Tepelerinin elmas tozlu heybetli kayalarının içini türlü güzelliklerle süslediği gibi şimdi de yeni evleri olan Değirmenli Koyu güzelleştirmeye çoktan başlamıştı. Varlığı güzeldi... Bir kahin olduğu için kibirlendiğine hiç rastlamamış, aksine, sadece ruhuna bahşedildiği kadarını bilebileceğini müthiş bir çekingenlikle hep vurguladığına tanık olmuştu. Oluevaera'nın varlığı ve yanında olması gerçekten güzeldi. O, Rua Elflerinden biri olmasa da, Elflerden geriye kalanlar için sadece birlik vardı. Öyle de devam etmeliydi."
ZeNi
Visnella 2.kitap