İhtiyarların yaşadığı en büyük sıkıntıyla karşı karşıya kalmak üzereyim artık, etrafımda ortak anılarımızı yad edeceğimiz insan sayısı gitgide azalıyor. "Hatırlar mısın?" diye sorabileceğim kimse kalmadı.
Kendi kendime hatırlamam gerek...
Sınıf öğretmenimiz bize doğru yöneldi, hiç memnun görünmüyordu, "Fournier'ler sizden Pazar giysilerinizi giymenizi istemiştim. "
Öğretmenimize yanıt vermeye cesaret edemedik, çünkü o gün aslında Pazar giysilerimizi giymiştik...
Ne olacağız? diyor İkinci Ses.
Olduğumuz yerde, olduğumuz gibi, yani her gün, her an değişken, yani sürekli bir oluş içinde, yaşamaya devam edeceğiz, diyor Birinci Ses.
Sen
ordan oraya gidiyordun
nereye gittiğini kendin de bilmeden
yalnızca gitmek için gidiyordun
yollarda, yolculuklarda kurtulacağını sanıyordun
gidişlerin seni kurtaracağını umuyordun