Müslümanlar kendi aralarında tartışmaktan men edilmişlerdir. Allah Resulü [s.a.v.] bu konuda şunları söylemiştir:
.
.
.
"Haklı olduğu halde tartışmayı terk edene cennetin en yüksek yerinde, haksız iken onu terk edene de cennetin ortasında bir köşk verilir."
(Tirmizi, Birr, 58; Ebu Davud, Edeb 8; Ibni Mace, Mukaddime 7; Nesai, Edeb 6, 21-15)
Allah Resulü [s.a.v.] şöyle buyurmuştur:
"Sözünün fazlasını tutup malının fazlasını verene ne mutlu!"
(Taberanî, Mu'cemu'l-Kebir, 4615; Taberanî, Mecmau'z-Zevaid ve Menbau'l-Fevaid, 17701; Beyhakî, Sunenu'l-Kebir,7597)
Resulullah [s.a.v.] şöyle buyurmuştur:
"Bir kimsenin lüzumsuz ve boş şeyleri terk etmesi iyi bir müslüman oluşundandır."
(Tirmizi, Zühd, 11; Ibn Mace, Fiten, 21; Muvatta, Cami, 2)
Ebu Hureyre (r.a.)'dan rivayet edildiğine göre Peygamber Efendimiz [s.a.v.] buyurdu ki:
"Kim Allah'a ve ahiret gününe iman ediyorsa, ya hayır söylesin yahut sussun."
(Buhari, Edeb 31, 85, Rikak 23; Müslim, Iman 74, Lukata 14)