euphy
@Zedanur
part-time teacher, full-time reader
bogazici'23
istanbul
23 Temmuz 1999
93 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
"Neden çukurun etrafından dolaşmadın?" diye sordu Teneke Adam.
"O kadar akıllı değilim" diye yanıt verdi Korkuluk neşeyle. "Biliyorsun kafam saman dolu, işte bu yüzden Oz'dan beyin istemeye gidiyorum."
"Ah anlıyorum," dedi Teneke Adam. "Ama neticede beyin dünyadaki en iyi şey değil."
"Sende var mı?" diye sordu Korkuluk.
"Hayır benim kafam bomboş," diye yanıtladı Teneke Adam. "Ama bir zamanlar beynim de vardı kalbim de... İkisini de denemiş biri olarak, daha çok bir kalbim olmasını tercih ederim."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"... ama orada dikilip durduğum bir yıl boyunca düşünecek zamanım oldu ve en büyük kaybımın kalbimi yitirmek olduğunu anladım."
"Tanrı'ya beni uğursuzluklardan koruması için dua etmiyorum. Böyle durumlarda beni umutsuzluktan koruması için dua ediyorum. İnan, Tanrı bir elini bıraksa öteki elinden tutar."
Kanunlar adalet için vardır. Doğru olanın yanında olmakla övünür. Ama kim bilir kaç kanun, adaletsizlik için kullanılmıştır! Dahası adaletsizlik, kanunlardan kim bilir ne kadar güçlü, ne kadar diktatörce faydalanmıştır!
"Ölümden korkuyor musun?" diye sordu Anne. "Çoğu insan korkar ölümden. Aslına bakarsan insanların taşıdığı en yaygın korkulardan biridir bu."
"Bilmem," dedim. "Hayatta yapılacak çok şey var, istediğim her şeyi tecrübe etme şansı bulamadan ölmek istemem. Ama ölüm her gün düşündüğüm bir şey değil."
"Menüde gördüğün soruyu kendilerine sormayan ve yapmak istedikleriyle varoluş amaçlarına ulaşmak için adım atmayan insanlar..." —Anne duraksayıp bana baktı— "... işte onlar ölümden korkarlar."
Duraksama sırası bana gelmişti. Anne'e ve Mike'a baktım. "Bana çoğu insanın her gün ölümü düşünerek geçirdiğini mi söylüyorsunuz? Buna inanmak benim için zor. Demek istediğim, benim her günümü ölümü düşünerek geçirmediğim kesin."
Mike gülümsedi. "Hayır, öyle değil. Tarif ettiğimiz şey öncelikle bilinçsiz bir düzeyde gerçekleşiyor. Çoğu insan ölüm kavramını her gün düşüncelerinin ön planında tutmaz. Ama farkında olmadan, geçen her günle beraber hayatta istedikleri şeyi yapma fırsatını bulamamaya bir gün daha yaklaştıklarını bilirler. Bu yüzden gelecekte o şansı tamamen kaybedecekleri günden korkarlar. Ölecekleri günden."
Mike'ın söylediklerini düşündüm. "Ama böyle olmak zorunda değil, öyle değil mi? Yani insan kendi kendine neden burada olduğunu sorar, varoluş amacını gerçekleştirmek için yapmak istediği şeyleri seçerse ve yaparsa ölümden neden korksun ki? Bir şeyi zaten yaptıysan ya da her gün yapıyorsan, onu yapma şansını bulamamaktan korkmazsın."
