Edanur Alp
@Zedu
38 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Yatağımın çevresine ipekten bir kafes örüyor keman sesi.
...
Gece müzik dinlemek benim en büyük zevkim. Şimdi içinde yüzdüğüm mutluluk denizine, esrar alıp bıçaklı süt içerek hiçbir zaman erişemedim. Beyaz zehrin düşlerimde oluşturduğu Koca Tanrı bile beni böylesine özgür kılmamıştı.
Reklam
İyiliğin ve kötülüğün kökeni nedir?
Kitabın rahatsız edici bir içeriğe sahip olduğunu biliyordum, hiç bu tarz şeyler okuyacak havamda olmasam bile nedense zorlamak istedim kendimi bu kitabı okumaya. İlk Edgar Allan Poe okurken kötü hissedip hayret etmiştim yazılanlara. İkinci ve daha kuvvetli olarak bu kitapta yaşadım bunu, dehşete düşmeye yakın hisler. Buna rağmen kitabın çok akıcı dili, karakteri anlama isteği ve merakı sürüklüyor sizi kitap boyunca.
Kitap birçok soruyu sormaya teşvik ediyor insanı. Onlardan biri de hayatta beni en çok heyecanlandıran problemlerden, bir suçluyu suçlu yapan nedir? Veya bir kötüyü kötü yapan? Suçlara verilen cezalar ve suçluların ıslahı ayrı bir konu da, onun öncesinde bir insanı kötü yapan, suç işlemeye iten şey nedir? Ve Alex'in de neden bunu sormazlar diyerek haklı olduğu şu soruyu da sormak lazım tüm bunlara cevap ararken: İyiliğin kökeni nedir?
Alex'in iyiyken eylemlerinin tercih değil "otomatik portakal" olmasından kaynaklandığı gibi kötülüğünün de tercihi olmadığını düşündürüyor sanki kitap. Ah Alex, hem iğreniyor hem de çok acıyor hatta merhamet ve şefkat duyuyorsunuz ona.
Bir kitabı daha iyi anlamak için yazarını ve yazıldığı dönemi tanımak gerekir, elbette her kitap için söylenebilir bu ama Otomatik Portakal bunu yoğun hissettiğim bir kitap oldu.
Kitap borderline hakkında çok önemli bilgileri ve deneyimleri okumamın yanı sıra genel olarak ailenin önemini de hatırlattı ve bir insanın, bir benliğin oluşmasındaki ailenin önemi ürküttü. Ebeveynlerin çocuğun yetişmesindeki önemini hepimiz kabul ederiz ama bu kitabı okuyarak çok daha iyi anlamış oldum bu önemi.
Bir bebek, bir çocuk; dünyayı, duyguları, kendini ancak çevresinden gelen iletilerle tanıyor. Onları iyi-kötü, doğru-yanlış şeklinde ayıracak bir süzgeci olmadan sonsuz güven duyduğu -özellikle annesine- bakımverenlerinden aldıkları ile zihni ve algısı şekilleniyor.
Dolayısıyla eğer çocuk kendini sevmeyen bir anneyle büyürse, sevginin ne olduğunu bilemiyor, duyguları dikkate alınmadan ve doğrulanmadan büyürse, kendi gerçekliğine güvenemiyor ve daha birçok şey sayılabilir.
Bir ebeveyn kendinde olmayanı çocuğuna veremez. Bu yüzden sağlıklı çocuklar yetiştirmek istiyorsak öncelikle kendimizi iyileştirmeliyiz.
Kitabın dili oldukça sade ve çok akıcı. Çok bilindik masallardaki karakterler de anlatımda kullanılmış ve yararlı olmuş. Ancak çok fazla tekrar olduğunu söyleyebilirim.
Kitapta öncelikle borderline annenin 4 tipinden bahsediliyor ve her biri tek tek ele alınıyor. Ancak başlığı oldukça iddialı kalıyor bu anlatımın yanında "Borderline Anneyi 'Anlamak'". Bir şeyleri öğrenebiliriz ancak anlamanın çok daha ileri bir boyut olduğunu düşünüyorum. Bir borderline annenin nasıl olabileceğini söyleyebilirim ama bu onu asla anladığım manasına gelmiyor. Bence anlamak için o kişinin söz konusu özelliklerinden bir parça da olsa içimizde bulmak gerekiyor.
Daha sonra bu annelerle yetişen çocuklar ve onların nasıl yetişkinler olabilecekleri anlatılmış. Babalar da unutulmamış, hangi tip borderline ile genelde hangi tip babaların evlendiği ve bu babaların
Reklam