Umurlarında değil, oysa onlar da ölecek. Ne aptalca. Önce ben öleceğim, onlar daha sonra, ama onların da başına aynı şey gelecek. Oysa onlar gülüp eğleniyor. Aşağılık yaratıklar!" Öfkesinden neredeyse tıkanacaktı. Dayanamıyordu, soluk alamıyordu. Herkesin bu kahredici korkuyu sürekli yaşamaya mahkûm olması mümkün değildi.
"Eğer bir insan, milyonlarca yıldızın arassındaki tek bir gezegende yetişen bir çiçeği severse, bu onu mutlu etmeye yetecektir. Çünkü yıldızlara baktığımda 'benim çiçeğim oralarda bir yerde' diyebilir. Ama koyun çiçeği yerse, o zman bütün yıdlızlar aniden sönmüş gibi gelir ona. Ve sen, bunun önemli olmadığını düşünüyorsun!"