Ciddi olduğumda görmezden geliniyordum ve sadece soytarılık ve üçkağıtçılık yaptığımda kelimelerim doğruluk hissi taşıyordu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gerçekten kendini o edebi karakter Osamu Dazai'nin "destanı"nı tamamladığı için mi öldürmüştü?
"Hepsi babasının suçu," dedi dalgın dalgın. "benim tanıdığım Yo-çan çok nazik ve inceydi. Ah, içmeseydi... hayır, içtiği zaman bile... çok iyi bir çocuktu. Bir melekti."
Artık tam anlamıyla insanlığımı yitirmiştim.
Bu gerçekten dikkat çekiciydi. Bu münferit olayın, hayatım boyunca bana teklif edilen bir şeyi reddettiğim tek zaman olduğunu söylersem abartmış olmam. Benimki, hayır diyemeyen birinin ıstırabıydı. Reddedersem onarılamaz, sonsuz bir çatlağın ikimizi de saracağından korktum.