ZehrAktaŞ

ZehrAktaŞ
@ZehrAktaS
Adım ZehrAktaŞ, Henüz bu platformda yeniyim. Geldim gidiyorum yalan dünyadan diyerek her telden yazdığım yazılarım ile sizlerleyim...
Çocuk gelişimi, okul öncesi, tarih, kültürel mirası koruma, turizm, bilgi yönetimi, bilgisayar işletmenliği.
6 Aralık 1997
5 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Güngörmez
"Hiç sevmem kışları" derdi. Neymiş üşürmüş de kalın giymek zorunda kalırmış. "Hahh" dedim içimden. "Yazın da, kışın da mahallenin en pejmürdesi sensin..." Bunları o zamanlarda çok yakın olup da sevemediğim, şimdilerdeyse rahmetli olan canım arkadaşıma söylerken yıl 1995 aralığın 17'siydi. Şimdiyse 2006 yazının en sıcak ayının 17'sindeyim. Saat sabahın 11'i. Onsuz 8 yıl geçmişti. O zamanlarda 30'larında mahallenin pek de sevilmeyen, bekar kızıydı lale. "Niye sevilmiyordu" diye soracak olursanız da şöyle derim size... Lale varlıklı ama varyemez bir kızdı. Öyle ki babasından yüklü servet kalmıştı, güzel bir işte müdür olarak çalışırdı da beş kuruş harcamazdı. "Ne yapıyorsun bu kadar parayla, eve havuz yaptırıp içine su yerine para doldurup mu yüzüyorsun" diye bir keresinde sormuştum merakla. "Evim 1+1 neresine yaptırayım Sevdacığım" demişti buruk bir gülümsemeyle... Bense şu an onun evindeyim, "evi de kendisi gibi gerçekten pejmürdeymiş" dedim yine içimden gülerek mutfaktan minik balkona geçerken. Sahi bu kızın benden başka kimsesi de yoktu. Ölmeden önce de bana birkaç evrak, evinin anahtarını ve upuzun her anını yazdığı bir günlüğünü bırakmıştı. Bense nankörlük edip evlilik, iş, çoluk çocuk, şehir değişimi derken Lale'yi bu 8 koca yılda unutup gitmiştim. Şimdilerdeyse doktor eşimin tayini memleketime çıktığı için geri dönmüştüm. Lale'nin babasından kalma bu müstakil evde gezerken yerdeki tahtalar bile çatırdıyordu. Dolapları açtıkça içlerinin boş olduğunu görmüştüm. Zira Lale'nin bana kalırsa 3 kıyafetten fazla başka kıyafeti de yoktu. Olsaydı da onları da satıp saklar, yemezdi herhalde. Ev zaten iki odadan oluştuğu için çok fazla bakacak şeyde yoktu. Bir koltuk vardı ve lale orada yatıp kalkardı. Buzdolabı bile yoktu. İş yerinde yerdi sadece. Bende onun o hem yatak,
Kendi Kalemimden