"Ben bir insan öldürdüğüm zaman,onu bıçakla değil,gerçekle öldürdüm.Bu yüzden korkuyorlar;beni yok etmek için acele ediyorlar.Bıçaktan korkmazlar.Onları korkutan gerçeğimdir.
"İnsan sokağa düştüğü zaman hiçbir beklentisi kalmaz,hiçbir şey umut etmez.Oysa ben aşktan bir şeyler beklemiştim.Aşkı tanıyınca insan olduğumu hissetmeye başlamıştım.Fahişeyken karşılıksız hiçbir şey vermez,hep alırdım.Ama âşık olunca bedenimi,ruhumu,aklımı ve tüm çabamız düşünmeden verdim.Asla bir şey beklemedim,sahip olduğum her şeyi verdim,kendimi tümüyle bırakıp bütün silahlarımdan,tüm savunmalarımdan arınarak çırılçıplak kaldım."
"Fahişe olduğum için,korkumu makyajın altına gizledim.Mesleğimde başarılı olduğumdan,makyajım hep en iyi,en pahalı türdendi;saygın burjuva kadınlarının makyajı gibi."