Zehra Arduçlu
@Zehraard_
11 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Gerçi bakışlarımdaki muhabbeti ve onu görmekten doğan derin hazzı karşılıksız bırakmış, ama bu onun beni görmeyişinden olmuştu. Bense onun gözlerine muhtaçtım, bir bakış yeterdi; felsefenin bütün müşküllerini, teolojinin bütün muammalarını çözmeye yeterdi. Bir bakışı, diğer rumuz ve sırları alırdı benden, açardı.
Reklam
Bilincimi yitirirmiştim. Sanki ismini eskiden biliyordum. Gözlerinin parıltısına,rengine kokusuna, hareketle öyle aşinadım ki, ruhlarımız önceki gibi hayatta cisimsiz maddesiz bir alemde karşılaşmış da tek asıldan tek maddeden olmuş böylece bizim yeniden birleşmemiz adeta kaçınılmaz olmuştu. Ben bu hayatta da onun yanında olmalıydım. Hiçbir zaman el sürmek değil isteğim; gövdemin görünmez ışınlarının ona değmesi bana yetiyordu.
Hayır adını söylemem asla. O ince, esiri, belli belirsiz endamının, iri hayran parlak gözlerin ardında ömrüm azar azar ve acıyla yanadursun, eriyedursun, bu aşağılık dünyayla bir ilişkisi yoktu onun! Hayır, yeryüzü nesnelerine bulaştıamam, kirleemem adını.
Uzun zamandır başkalarıyla bütün baglantimi koparmıştım, kendimi daha iyi tanımak istiyorum. -Ne boş düşünce- Olsun, fakat her hakikatten daha çok azap veriyor bana.
*Bana benzeyen, görünüşte bendeki ihtiyaçlara, tutkulara, arzulara sahip bu insanlar niçin kırarlar beni?*
Ancak benimle eğlenmek, bana çataşmak için yaratılmış bir avuç gölgeden başka bir şey mi bunlar? Ne hissetsem, ne görsem, ne değer versem, hepsi baştan sona bir vehim değil mi, gerçekten hayli farklı kuruntu değil mi?
*Fakat ben gölgem için yazıyorum, gaz lambasının duvara yansıttığı gölgem için. Kendimi ona tanıtmalıyım.*
Çalışacağım yazmaya, aklımda kalanları, olaylar zincirinden zihnimde kalanları yazmaya. Belki genel bir sonuca varırım , hayır, fakat içim rahat eder, inanabilirim kendim. Çünkü benim için hiç önemi yok, inanmış inanmış başkaları. Lakin tek korkum: yarın ölebilirim kendimi tanıyamadan. Hayat tecrübelerimle şu yargıya vardım ki, başkalarıyla benim aramda korkunç bir uçurum var, anladım, elden geldiğince susmam gerek, elden geldiğince düşüncelerimi kendime saklamalıyım ve şimdi yazmaya karar vermişsem, bunun tek nedeni kendimi gölgeme tanıtmak isteğidir.
Reklam