Zehra Efe
@Zehraefe
Adına yaşamak diyorlar.
7/10
5 saatte okudu
·2020 3. kitabı
10/10
Beğendi
·13 günde okudu
·2020 2. kitabı
Son' a dair.
'' Be ser-i türbet-i mâ çün güzer-i himmet-hâh
Ki ziyâret-geh-i rindân-ı cihan hâhed bûd''
...
'' Yolun bizim kabrimize uğrarsa himmet dile
Çünkü bizim kabrimiz cihanın rindlerinin ziyaretgahı olacaktır.''
Hafız'ın kabri üzerinden bir güvercin kalktı. Kanadının esintisi. Geldi. Yüzüme çarptı.
Syf/531.
Kitap böyle biterken aklıma bu kitabı okumaya başlamadan bir kaç gün önce düşündüğüm şey geldi. Acaba en sevdiğim bana en çok dokunan kitap hangisi diye düşündüm. Bir cevap bulamadım. Oysa emindim bir sürü sevdiğim kitap vardı. Ama hiç birine heh evet işte bu diyemedim. Nar ağacı'nın sonu Hafız'dan bu beyitle bitince ve koskaca roman yazarın aşağıdaki cümlesinde toplanınca artık eminim. En sevdiğim kitabı buldum. Ve bende bu cümledeki manaya şahitlik ediyorum. Ve dahi iman ediyorum.
'' kaderin akıl almaz haritasında her şey sanki bu an için tanzim edilmiş '' syf/506.
İnsan açlıktan nasıl ölür? Sessizce, tükene tükene mi? Yoksa bağıra bağıra, sürüne sürüne, görüne görüne mi? Bilmezdim. Ama defalarca gördüm. O kadar gördüm ki artık görmez oldum. Zehra bir bilsem, unutmak bu lisanda kaç hecedir?
Derviş, '' Semaverin bağrı ateş, çayı saki'nin kanıdır. '' diye başladı. Saki, Setterhan oluyordu demek ki çünkü çayları yani şifaları bu gece o dağıtacaktı ve demek ki kanı öyle uluorta akıyordu. Çay şifa-sazdı bu mecliste. Lakin semaverin göbeğindeki kor ateşe, köz kömüre bakılırsa o da Setterhan gibi için için yanmakta fakat göz göre göre kaynamaktaydı.