Eskiden her insan hakkında, hiçbir esasa dayanmadan sırf mukavemet edilmez bir hissin, peşin hükmün tesiriyle nasıl: “Bu beni anlamaz!”demişsem bu sefer bu kadın için gene hiçbir esasa dayanmadan fakat o yanılmaz ilk hisse tabi olarak: “İşte bu beni anlar!” diyordum.
Muhakkak ki bütün insanların birer ruhu vardı, ama birçoğu bunun farkında değildi ve gene farkında olmadan geldikleri yere gideceklerdi. Bir ruh ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize, bizim aklımıza, hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden meydana çıkıyordu…