Zemzem Akbulut

Zemzem Akbulut
@ZemzemAkblt
Özlemek üzerine
İlk bi insanı özlemeye sanırım annemden başladım. Bir yere misafirliğe gidince keşke kalmasaydım annemi şimdiden özledim derdim gecenin sessizliğinde. Uyuyamazdım. 15 16 yaşlarındaydım sanırım. 4 kardeşten kimsenin kalmadığı bi evdeydim. Bir ablam üniversiteye gidip gelirdi. Onun gittiği günün haftasında bi kağıt yapıştırırdım dolaba. Her haftasına bi çizgi atardım kaç hafta görmedim diye.1 çizgi 1 haftaydı. :) Bi insan gider terlikleri geride kalır bi kenarda ya ablam giderken valizin yokluğu kalırdı geriye.O valizini alır giderdi benim o köşede gözüm takılıp kalırdı. Özlemek biraz da oydu benim için. Yoklukla ne kadar hissedebilirsen.. Özlemenin kalana daha ait olduğunu sanırdım. Meğer olduğum konuma göre de degişiyormuş onu öğrendim. Bi kağıda çizgi atmasam da artık kac hafta oldu görmeyeli diye içimden çektiğim hesaplar var. Bi şehirde kalırken yerinin yurdunun nasıl gittiğini görmekte özlemek. Bir şehirde kaldım yerimi yurdumu gönderdim ama anlatamadım. Yerim yurdum gitti. Yersiz yurtsuz kaldım. Korku sarar beni, bazen de aklıma gelir sevdiğim insanlara seslenemeyecegim bir gün, ben yaşarken bile özlüyorum arayayım da sesleneyim diyorum. Bi de kaybettiklerin... olsaydı nasıl olurdu dedigin. Şu köşeyi dönünce keşke görsem dediğin. Her köşede döndüğün ama göremediğin. Bi de deniz, güneş, doğanın bize lütufu olan her şey. Bu güzelliklere sırtımı dönüp nasil yürüyeyim. Her anı kıymetli. Baka baka gittiğim, bakarken de içten içe cok özlediğim. Çok çok özlediğim.
Zemzem Akbulut
🥹🥹🥹
Reklam

Zemzem Akbulut

, bir kitap okudu
10/10
·248 syf.·
5 günde okudu
·
2025 14. kitabı
Şermin Yaşar
9/10 · 13,5bin okunma
emine kübra hekim isimli okura yanıt verildi
Zemzem Akbulut
Canım Kibam 🥰❤️❤️