Yeşim
@Zerdalilik
Sanat ne büyük zenginliklerle dolu; insan gördüklerini unutmadıkça hiçbir zaman verimli düşüncelerden uzak, gerçekten yalnız ya da tek başına kalamaz
… akşam karanlığı yavaş yavaş inerken,lambalar yakılmaya başlarken,herkes evine dönerken senin de görebilmiş olmanı isterdim o Londra sokaklarını, her şey gecenin Cumartesi gecesi olduğunu belli ediyordu ve tüm o koşturmalarda bir tür huzur vardı, yaklaşan pazar gününe duyulan gereksinmeyi ve coşkuyu duyabiliyordu insan. Ah pazar günleri…
Çocukluğumdan beri yalnızlığa düşkünlüğüm katmerlenerek artmakta.
Herbirimiz durmadan yakınan küçük memurlarız; tozlu birer dosyaya döneceğiz. Ola ola olacak şey bu. Kafka’yı en çok bugün düşündüm.