Zerrin AYDOĞDU
@ZerrinA
Öğrenen ve öğreten
Aslında her şey her an değişmekteydi. Değişmeler üst üste yığılıp, beklenen birikime ulaşınca madde kendiliğinden başkalaşıyor, bir önceki şeyden daha yeni, daha başka bir şey oluyordu.
Sayfa 47
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
9/10
2022 48. kitabı
Stefan Zweig'ın hızlıca okunacak eserlerinden biri daha... Kitapta; "Ay Işığı Sokağı" , "Leman Gölü Olayı" ve "Leporella" olmak üzere birbirinden bağımsız üç hikaye yer alıyor. Kitabı okurken karakterlerin yaşadığı gerginlik bize de yansıyor. Hikayelerde bir kasvet havası var. Normal başlayan hikayelerin sonları hep kötü bir şekilde bitiyor. "Ay Işığı Sokağı"nda karakterin sonda korkakça davranması insanı huzursuz hissettiriyor. "Leman Gölü Olayı"nda sanki her şey iyiye bağlanacak gibi oluyor ama olaylar farklı şekilde gelişiyor. "...onun için insan deniyorsa da ondaki insani taraf davranışlarından ancak belli belirsiz ve bastırılmış biçimde yansıyordu..." şeklinde bahsedilen kadının hikayesi olan "Leporella" en beğendiğim hikaye oldu. Kasvet havasının, gri tonun en çok hissedildiği olaylar ve durumlar bu hikayede yaşanıyor. Hikayenin sonu da zaten buna yakışır bir şekilde bitiyor.
Fakat rastlantılar pırlantadan daha keskindir, sayısız tehlikeleri içinde barındıran kader çoğu kez en umulmadık yerden girer ve kaya gibi en sert mizaçları bile darmadağın etmesini bilir.
Sayfa 59
"Fakat onlara bir şey yapmam ki! Silahımı attım. İsa adına onlara yalvarsam, karımın yanına gitmeme neden izin vermesinler ki?"
Müdür giderek ciddileşiyordu. İçi acıyla doldu. "Hayır" dedi, "Senin karşıya geçmene izin vermeyecekler, Boris. İnsanlar artık İsa'yı dinlemiyorlar."
Sayfa 47
Hiçbir şeyin benim için olmadığı fakat yine de her şeyin bana ait olduğu duygusunu taşıyordum içimde...
Sayfa 12