"Çok haklısın aslında insan anlamlandıramadığı acıya katlanamaz. Din burada devreye girip acıya bir 'anlam' yükleyerek o yükü taşınabilir kılıyor; bir nevi psikolojik bir amortisör gibi sarsıntıyı azaltıyor. Ancak asıl soru şu: Bu dayanma gücü, insanın yorgunluğunu dindiren bir yara bandı mı, yoksa o yükün neden sadece onun omuzlarında olduğunu sorgulamasını engelleyen bir kabulleniş mi? Belki de din, yolun bozuk olduğu gerçeğini değiştirmese de, yolcuya devam etme iradesi veren o son sığınaktır."