Her insandan,her kitaptan muhakkak öğrenilecek şeyler vardır.
Ne demişler;"Cahillik mutluluktur." Ama ben özgür ve hür irademle mutsuz olmayı seçiyorum.
Neden ilk gördüğümüz bir peynirin evsafı hakkında söz söylemekten kaçtığımız halde ilk rast geldiğimiz insan hakkında son kararımızı verip gönül rahatlığıyla öteye geçiveriyoruz.
Belki de bazı insanların, ruhlarındaki boşluğu gösterdikten sonra,birlikte yaşadığı insanlardan alabileceği fazlaca bir şey yoktur.Fakat ihtiyaç duydukları başkaları tarafından methedilme hastalığına karşı,yenilmez bir arzuyka ,bir gün bundan mahrum olma pahasına yabancı insanlara yüreklerini açar,onlardan sevgi saygı beklerler.Bundan başka ,asker tabiatlı ruhta olanlar vardır ki bir arkadaşına asla bağlanmazlar.Böyleleri en yakınındakilere az sevgi gösterir,sevgi ve ilgilerini,kendinden daha üst seviyedeki yabancılara yöneltir.