“Girdiğinde kapıyı yavaşça aç, çıktığında ise yavaşça kapat. Bu dünya öyle bir yer ki haktan ibarettir. Canlı cansız, dilli dilsiz herkesin bir hakkı vardır. Kapıyı hoyratça çarpıp gidersen kapı senden hakkını, seni kendine tekrar muhtaç ederek alır.”
Ben kapıyı çalmıştım. Kapı açılır mı açılmaz mı bilmem ama kendisine kapı açılanlar kapıyı edeple çalanlardı.
Size anı defterinde kalbi kadar temiz sayfa açan arkadaşınıza, tükenmez dertlerinizin karşısına, tükenmez kalemle karşılık verin o zaman buruşturulup atılan kâğıtlar size hakkını helal edecektir.