Bir sufi geleneğiydi; dergâh kapısında tokmak olmazdı, kapıya değil gönüle vuran içeri alınırdı, gönülden içeri girene de zaten bütün kapılar açık olurdu.
Hocası,” Bir ülkede adaletin olup olmadığını, insanların haklarını devletin kapısında mı yoksa kendi kendilerine mi aradığına bakarak anlayabilirsin “ demişti. “Eğer devletin kapısına geliyorsa adalet vardır, kendileri arıyorlarsa adalet yoktur.”