... her gün her gece sıkış tepiş bu binalara sığınmış insanlara, bu kadar ihanete, bu kadar alçaklığa, bu kadar yağmaya rağmen güzelliğini hâlâ koruyan bu kadim kente yağmur yağıyordu.
"Yeryüzüne tohum gibi saçmışım ölümlerimi / Kimi Odesa'da yatar, kimi İstanbul'da, Prag'da kimi / En sevdiğim memleket yeryüzüdür / Sıram gelince yeryüzüyle örtün üzerimi." Nazım Hikmet
"Herkes kurtuluyor benden, ben de kurtuluyorum bu dünyadan. Bir cehennemde yaşadım, gittiğim yer daha kötü olamaz" dedi Van Gogh, son soluğunu verdiği andan itibaren resimleri yaşamaya başladı.
Theo'ya yazdığı bir mektupta "... çalışmalarımda tamamen sarı renkler var. Son derece ham boyandılar ama içeriği güzel ve sade oldu. Onda ölümü görür gibi oluyorum. Ama bu ölümde hiçbir üzüntü yok. Büyükçe bir ışık hakim. Güneşin saf altından rengi ile parlayan bir ışık" diyordu.