Zeynel
@Zeynel_Dogan
Reklam
Yaptığım hiçbir şeyi, beni sevmeniz için yapmadım; sizi sevdiğim için yaptım. Ayrılığı sık sık dile getiriyordum, ancak bunun nedeni aslında ayrılmamak içindi. Bazı şeyleri görmenizi sağlamak istemiştim. Fakat siz görmek istemediniz, hep kişisel sorunlarım var dediniz. Ben de kişisel sorunlarımı bir kenara bırakıp, sizi mutlu etmeye çalıştım. Kendime bile ilaç olamazken, sizi iyileştirmeye çalıştım. Canınız ne zaman isterse o zaman geldiniz ve ben hiç hayır diyemedim. En büyük kumarım, düzelmeyeceğinizi bildiğim halde şansımı denemek oldu. Kafamda kuruyorum diye suçladınız beni, ama farkında mısınız, kafamda kurduğum her şey gerçek oldu sanki. Hayallerimi, gençliğimi ve geleceğimi aldınız elimden. Tek istediğim biraz güven, biraz sevgi ve bir tebessümdü. Bilemedim, herkesi mutlu etmeye çalışırken içimdeki çocuğu kaybedeceğimi.
İçimde bir boşluk, dünden kalma sanki veya yıllarca birikmişte hesabımı düne kesiyor gibiyim. Nerde o çocukluluğum, nerde kafamı okşayan Ahmet abi. Küçükken sordukları mesleğe her hafta farklı bir cevap veren o hayal perest çocuk şimdi ne olduda geçmişinden kurtulamıyor ? Neden geleceğe dair plan yapamıyor ? Hayat mı adil değildi ? Yanlış ailenin yanlış bir kararımıydım ?
Bir kulaklık, son ses müzik, rüzgarlı bir hava, bir de uzun bir gece. Belki birazda sen...
