"Gönüllü unutkanlık korkunç bir şey Tobias. Bugün
herkes gönüllü unutkanlıktan medet umuyor. Evet, gönüllü
unutkanlık, bugün ilan edilmemiş bir resmi ideoloji. Bu
ideoloji rahatlatıyor, geçmişte yapılan büyük hataların yükünü azaltıyor, vahşeti unutturuyor, belki ulusal gururun
incinmesini önlüyor ama insanları hakikatten uzaklaştırıyor.
Büyük bir yanılsamaya yol açıyor. Gerçekle yüzleşmemizi
engelliyor. Fakat biz ondan kaçsak da onu yok saysak da
hakikat orada duruyor. Kabul etmesek de kurbanlar ve katiller var. Üstelik unutursak, yeni kurbanlar ve yeni katiller
olacak.
Sayfa 408
Reklam
Bu şehirde benim için en anlamlı yer neresi biliyor musun Tobias?" Sustu, bir süre bekledi. "Doğduğum,
kanal kıyısındaki o bahçeli güzel ev değil, o şahane göllerimiz değil, muhteşem Tea Garten da değil, hatta zengin
müzelerimiz de değil, bu şehirde en anlamlı yer Holokost
Anıtı'dır. Niye biliyor musun? Çünkü o anıt Berlin'in ruhunu temsil ediyor. Evet, o anıt, kendisiyle yüzleşebilen
şahsiyetli bir şehrin, güçlü bir ulusun varlığını kanıtlıyor.
Hitler'in kendini vurduğu sığınağın biraz ilerisine dikilen o
anit, trajik hatalarının üzerini kapatmaya çalışan korkak ve
bencil insanlar topluluğunu değil, işlenen tarihsel suçu kabul eden, bunun bir daha olmaması için çabalayan cesur bir
halkı simgeliyor. İşte benim bu şehirle övünmemi sağlayan
en önemli mekân, soykırım kurbanlarının anısına dikilen o
anıttır. Bu anıtın yapılması için mücadele veren insanlarla
aynı şehirde yaşıyor olmak bile bana gurur veriyor."
Sayfa 407
"Keşke olsaydı" diye kesti lafını Yıldız. "Anılar önemlidir. Anılar, yaşananları hatırlatır. Yapılan kötülükleri ve
iyilikleri, acıları ve mutlulukları. Anılarını unutursan, yaşananları da unutursun. Yaşananları unutursan, geçmiş tekrar eder.
Sayfa 407