Ancak dünyada gurur duyabileceği hiçbir şeyi olmayan her acınası sersem, gurur duymak için son çare olarak ait olduğu ulusuna sarılır. Bununla kendini kandırır ve bu ulusa özgü olan bütün hataları ve ahmaklıkları dişiyle tırnağıyla savunmaya hazırdır.
Hâlâ her yerde kendimize emanetiz,
Mutluluğumuzu kendimiz yapar ve buluruz.
(Yolcu, mısra 431)
Bu yüzden herkes olabileceği ve yapabileceği en iyi ve en üstün şey olmalıdır.