Yavuz Sultan Selim, oğlu Kanuni Sultan Süleyman'a iki mektup verir, "Birini ben ölünce aç, ikincisini de beni defnettikten sonra açarsın" der.
Vefat ettiğinde Kanuni ilk mektubu açar. Mektupta,
"Oğlum, senden tek bir isteğim var; beni çoraplarımla gömsünler, başka bir şey istemiyorum" yazmaktadır.
Kanuni, defin işlemini yapacak din görevlisinden bu vasiyeti gerçekleştirmek için izin ister. İmam tüm ısrarlara rağmen bunun imkânsız olduğunu, dinimizde böyle bir şeyin olmadığını anlatır. Yavuz, mecburen çorapsız defnedilir.
Kanuni ikinci mektubu açtığında şu yazıyı görür: "Bak oğlum, bir çift çorap bile götüremedim."
Köy ahalisi, uzun kuraklık sonrası imamı zorla ikna etmiş, açık araziye çıkılmış. İmam gelmiş, ahaliyi şöyle bir süzdükten sonra sormuş:
"Yağmur duasına mı geldiniz?"
"Eveet!"
"Benim yağmur yağdırabileceğime gerçekten inanıyor musunuz?"
"Eveet!"
"Nerede o zaman şemsiyeleriniz?"