.. Bir bakıma, zaman zaman üstünde oldu böylece. Zaman
zaman altında oldu. Zaman zaman yanında. Zaman zaman önünde. Zaman
zaman sonunda. Zaman zaman peşinde. Zaman zaman içinde...
İnsanların çoğu yere inmiş, öfkeleri
burunlarında, geziniyorlar belki. Ellerinde sinir hapları, su şişeleri, poşetler
ve bayatlamaya yüz tutmuş günlük gazeteler. Herkes leblebi yer gibi sinir
hapı atıyor ağzına, herkes gazetelerin birinci sayfasında pıhtılaşan kanlara
gözucuyla bakıp bakıp susuyor ve herkes adımını ileriye değil de, kendi içine
doğru atıyor...