‘Paylaştığımız o aşk nerede şimdi? Kayboldu! Her şey toza toprağa karıştı. Artık onu sonsuza dek kaybettiğimi biliyorum!
Ama Friedrich, kaybetmek için önce sahip olmalısın.’
‘Yakında bir gün, belki kırk yıl sonra, beni tanımış olan hiç kimse sağ kalmayacak. İşte o zaman gerçekten ölmüş olacağım - hiç kimsenin belleğinde varolmadığım zaman. Benim için o insanın kim olacağını merak ediyorum. Kimin ölümü beni gerçekten öldürecek?’
‘İçlerinde boşluk hisseden insanlar hiçbir zaman bir başka eksik insanla birleşerek iyileşemezler. Tersine, iki kırık kanatlı kuşun eşleşmesi hantal bir uçuşa yol açar. Uçmasına yardıma sabır yetmez; er geç birbirlerinden ayrılmalı ve yaraları ayrı ayrı sarılmalıdır.’