Zeynep Buse Gür
@Zeynepbusegur
49 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
‘Ama sen hoşça kal demiyorsun, değil mi? Sen hiçbir şeye hoşça kal demiyorsun.
Şehirdeki evlerinden Walnut Crossing’deki evlerine taşındıkları zaman, Madeleine saatlerce vedalaşmıştı. Sadece komşularıyla değil, evleriyle, geride bıraktıklarıyla, bitkilerle…
Madeleine’in bu davranışı, Gurney’in hiç dokunulmasını istemediği bir yere dokunuyordu asla vedalaşamayan yanına, ayrılığı kaldıramayan tarafına.’
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
‘Kafasında harcadığı zaman, dünyada harcadığı zamandan daha fazlaydı.’
‘İnsan en tuhafıydı yaratılanların; doymak bilmez, hoşnut kalmaz, Tanrı’yla ya da kendiyle asla barışık olmayan, günlerini huzursuzluk ve boş gayretlerle geçiren, geceleri kasıtlı ve yanlış arzuların nafile düşleriyle dolu.’
‘Bir kitaptım; beni okudular, fakat anlayan çıkmadı.’
‘Ummadığım ve ummadığın bir anda çıktın karşıma. Coşkun ırmaklar gibi, amansız seller gibi geldin, mutlaka yıkarak ve benden birçok şeyi beraberinde sürükleyerek gideceksin. İşte o zaman yoklukların en dayanılmazı ile karşı karşıya kalacağım. Er geç gideceksin; beni anlayamadan, beni sevemeden gideceksin. Yalnız bir iç kırıklığı kalacak senden, tesellisiz bir hüzün kalacak. Yıllardır aradığım sendin, ama sen gittikten sonra başkasını aramayacağım. Gelmeyecek bile olsan, ömrümün sonuna kadar arardım seni.’