Beyhude değil mi gerçekten dünya çabamız.
Mustafa Kutlu’nun okuyanla konuşuyormuş gibi tarzından etkilenmemek mümkün değil.Soba başında dedemin anlattığı hikayeler gibi.
Bir avuç toprak.. yendi, içildi, doyuldu, kalkıldı. Tam olarak bu.
Üzdü.
Rahatsız edici!
Tam olarak uyandırdığı his bu. Siyahi bir kızın öz babasının çocuğuna hamile kalması ne kadar rahatsız edici olabilirse o kadar hemde. Çocukların büyüklerin dünyasını anlamaya çalışması ne içten,
büyüklerin dünyayı anlamlandırması ne tuhaf. Hele babanın gözüyle anlatılan kısmı korkuyla okusam da( geçmişinde yaşadıklarıyla onu haklı bulma teşebbüsü bile rahatsız eder) yazar son söz kısmıyla dengelemiş ve rahatsızlığı en aza indirmiş.
Ah Pecola diyebiliyorum sadece.
En Mavi GözToni Morrison · Sel Yayınları · 20182,770 okunma