Zeynep
@Zeynepdektas
Belki de bazen Oblomov gibi…
İçmimar
Lisans
36 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
8/10
2025 38. kitabı
Muazzam bir eser. Muazzam bir önsöz. Öncelikle beni gerçekten önsöz çok etkiledi. Kesinlikle atlanmadan okunmalı. Kitabı da kesinlikle tavsiye ederim.
Öncelikle kitabın ilk bölümünde ana karakterimiz Peçorin’i bir zamanlar onunla dostluk eden Maksim Maksimiç’ten dinliyoruz. Onu öyle bir anlatıyor ki gerçekten merak uyandırıyor. Gel zaman git zaman tekrardan karşılaşıyorlar ve asla Maksimiç’in beklentilerini karşılamıyor. Aksine dostluklarına önemsizmiş, yaşanmış bitmiş izlenimi veriyor.
Ardından Peçorin’in kendi yazdığı mektuplarının olduğu bölüm başlıyor. Kitabın resmen elimden bırakmak istemediğim kısımları buralar. Yani çok farklı bir karakter. Ne istediğini, yaşadığı şeylerin çoğunun neden olduğunu az çok tahmin ediyor ama bile bile kötülüğü seçiyor. Birçok kadını aşk ile yaralıyor. Resmen elde ettiği ya da ettiğine inandığı hiçbir kadına, ilk başta yaklaştığı gibi yaklaşmıyor. Canlarını yakıyor ve bundan asla çekinmiyor.
Aşk, dostluk ve birçok konuda bencilliği ve kötü yaklaşımlarını güç, bundan kaynaklı doğan sonuçları da zafer olarak gören kibirli bir adam.
Kötülüğü onu koruyan ve kamufle eden bir giysi olarak görüyor. Herkesin en sonunda iyilik denen meseleden uzaklaşacağına, kötü olacağına inanıyor ve sonunda üzüleceğime başından üzerim mottosu ile ilerliyor.
Böyle bir karakterin sevilmemesi gerekiyor gibi görünüyor ama insanların ona olan yaklaşımlarını ve iç dünyasını anlattığı yerlerde üzüldüm doğrusu. Yine de keşke bu kadar kötü olmasaydın demeden de edemiyorum.
Reklam
8/10
2025 35. kitabı
En başta şunu söylemek isterim ki elinde tuttuğun kitap gerçekten birçok duyguyu, hissi, üzüntüyü, çok az aşkı barındırıyor. Tam olarak ana teması net değil.
Kitap asla sıkmıyor genel anlamda betimleme olduğu halde akıcı ilerliyor, merak uyandırıyor.
Kathy, Tommy ve Ruth adlı üç arkadaşın Hailsham( yatılı okul) daki anılarını Kath’in izlenim ve düşünceleri ile anlatıyor.
Tommy için üzüldüğüm, Ruth’a sinirlendiğim ve anlayamadığım zamanlar oldu beni en çok Kath etkiledi. Onun iç dünyası, hayatı ve yaşadıklarını sorgulaması, gözlem yeteneği, en çok da kendini bulmaya çalışması.
“Sanat ve aşk zamanı durdurabili mi?” sorusuna yaşadıkları ile cevap arıyorlar, geçmişi sorguluyor, zaman geçtikçe geçmişin sırlarını açığa çıkarmak için hem iç dünyalarında hem de birbirleri ile konuşarak anlamlandırmaya çalışıyorlar.
Her şey çok iyi ama beni sonlara doğru biraz sıktı hatta bitsin sonunu öğreneyim diye çabaladım fakat sonu istediğim gibi beni şaşırtacak şekilde bitmedi.
