Sanat eseri vardır okuru sarsar, sanat eseri vardır şaşırtır, sanat eseri vardır ezer. Kral Lear, Bernando, Alba'nın Evi, Karamazov Kardeşler, Godot'yu Beklerken gibi eserler karşısındaki duygusal tepkimizi "zevk verme" diye tanımlamamız insanı yadırgatmaz mı? Gerçi bu eserlerden zevk aldığımız doğrudur, ama öyle sanıyorum ki bu zevk, eser karşısındaki yaşantımız içinde, bu yaşantıya ismini verdirecek kadar büyük bir yer tutmaz.
Okurda (dinleyicide, seyircide) birtakım duygular uyandırmak amacı ile yazan adam sanatçı değil zanaatçıdır ve meydana getirdiği şiir, roman, her neyse,bir sanat eseri olamaz, zanaat eseri olur.