Birkaç kere Bizim köylülerin toplandığı kahveye uğradım insanlar artık ne doğana seviniyor ne ölene üzülüyor.
Varsa yoksa aldın sattım yaptım çattım İstanbul işini yoluna koyanı güldürüyormuş kahvedekilerin işi yolunda anlaşılan vara yoğa gülüyorlar Bir de televizyon çıkmış insanlar birbirine değil topluca alete dönüp onunla konuşuyorlar sanki O ne derse mevzu o oluyor
Reklam
Rüzgar Bulut'un bulut yağmurun Yağmur suyun su toprağın dilinden anlıyor. Suyun yokuşa aktığı güneşin batıdan doğduğu görülmemiş. Ademoğlu dayalı döşeli tıkır tıkır işleyen bir dünyanın ortasında."bize düşen aracılık"diyorum içimden otu atın,eti itin önüne koyabilmek
İnsanoğlunun bir yerde bir işte yalnız olmadığını anlaması ne kadar güzel bir şey. Kalpten kalbe giden yol bu olsa gerek