Vazgeçmiştim ,her şeyden,herkesten,hepsinden…Kılımı kıpırdatamıyordum.Kıpırdatmak istemiyorum diye değil, kıpırdatamıyordum çünkü artık içimde yaşama isteği yoktu.Daha doğrusu artık hiçbir duygum yoktu.Acı ,üzüntü,keder,pişmanlık,öfke; bunları hissedecek takatim kalmamıştı.Düşünmek bile beni yoruyordu.Yorulmak da değil anlamsızlık, yaşamak için ihtiyaç duyduğun ne varsa hepsinin kıymetsiz hale gelmesi..