Zeynep
@Zeynepniklaus
46 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Fırtına dinmiş,deniz bizi eski bir kıyıya vurmuştu.İkimiz de hala yaşıyorduk,sadece bir süre nefesimizi tutmamız gerekmişti.
Sonsuz,kopkoyu bir şimdi,bütün ağırlığıyla üzerimize çökmüş,çiçek açmaya teşne genç kız kalbimizi kurutmuş,bizi kapısız,penceresiz bir ağrının içine gömmüştü.
Birbirimizin yörüngesinden öyle çıktık ki,arayıp sormanın büyük bir olaya dönüşeceği o hazin noktaya vardık en sonunda.
Ayaklarımızın altında bir zemin yok artık.Bir çatımız da.Gelecek yok.Geçmişin izleriyse çoktan silinmeye başladı.Aşk,bize bu sonsuz boşlukta ev olacak tek şey.
eşyanın tabiatı marifetiyle aynı fotoğraf karesine girmekle yükümlü ama gerçekte birbirinden kilometrelerce uzak annemle babama baktım.