Zeynep
@Zeynepniklaus
46 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
İnsanların sofrada tek kelime konuşmadan oturmaları,ama kafalarında şüpheli,kötü düşünceler olması kadar sıkıcı,fena bir şey yoktu.
Geldiğim noktada bir olmamışlıklar silsilesiydi hayatım.
Aradığım bir şey vardı,beklediğim bir kurtuluş anı,bir “her şey yoluna girecek” duygusu…Başta varmayı umduğum yer neresiydi,artık pek emin değildim ama oraya varamadığım kesindi.
Fırtına dinmiş,deniz bizi eski bir kıyıya vurmuştu.İkimiz de hala yaşıyorduk,sadece bir süre nefesimizi tutmamız gerekmişti.
Sonsuz,kopkoyu bir şimdi,bütün ağırlığıyla üzerimize çökmüş,çiçek açmaya teşne genç kız kalbimizi kurutmuş,bizi kapısız,penceresiz bir ağrının içine gömmüştü.