Uyu! Gözlerinde renksiz bir perde,
Bir parça uzaklaş kederlerinden.
Bir ruh gülümsüyor gibi derinden,
Mehtabın ördüğü saatler nerde ?
Varsın bahçelerde rüzgar gezinsin,
Yağmur ince ince toprağa sinsin,
Bir başka alemden gelmiş gibisin,
Dalmış gözlerinle pencerelerde...
Hangi eşikte, hangi akşamda
Ayrıldı yan yana yürüyen gölgelerimiz...
Hangi aydınlık yuttu seni,
Nasıl taş taş ördüm ben,
Bu yalnızlığı dört bir yanımda…