Sanki biri yarmış göğsümü, almış eline kalbimi oynuyor. Yok böyle bir sızı. Anlatamam. Ilık ılık kan akıyor sanki kalbimden...Sanki almışlar hançeri acımasızca saplıyorlar... Bir ağırlık çöküyor, yorulduğunu anımsıyorsun... Ardından bir sızı. Derin ve içine ilmek ilmek işlenen bir sızı. Yaralarken, yaranıda sarmaya çalışan, öldürürken, diri tutan bir sızı. Neye direndiğini bilmiyorsun. Bir gayen var mı? Onuda bilmiyorsun. Ancak dirisin. Öldürmüyor o sızılar. Hatırlatıyor kendini. Ben buradayım diyor. Beni aklından çıkarma diyor. Oysaki ölüyorsun dostum. Aklın seninle oynuyor. Her geçen gün ölürken, seni oyuncağı yapan bir zihnin var. Kukla oluyorsun, kukla ölüyorsun...