Zeyneb Güler

Zeyneb Güler
@Zeynovskyy
Günümüz okuru, eline aldığı eseri, etrafına toplanan kimselere sesli olarak okumuyor artık. Ya odasına çekilerek ya da koltuğuna kurularak okumayı tercih ediyor. Bu durumu, kültürel şartların değişmesine ve teknolojik gelişmelere bağlayabiliriz. "Biz" in yerini "ben" in alması da bu değişmeyi hazırlayan koşullar arasında sayılabilir.
Reklam
paragraf çözerken karşıma çıkan metin
Yaşam neden bu denli trajik? Neden bir uçurumun üstündeki küçük bir kaldırım şeridine benziyor? Aşağıya bakıyorum, başım dönüyor. Sonuna dek nasıl yürüyebileceğim diye merak ediyorum... Bir tarlanın ortasına konulan bir fener gibi, ışığım karanlığa boğuluyor. Mutsuzluk her yerde, yaşamda, ölümde, toplulukta, yalnızlıkta...
Beni en çok dehşete düşüren başkaları başarılı olunca kıskançlıktan köpüren ağızlarımızın başarısızlıklar karşısında derin bir oh çekmesi belki de insan olmanın en zor yanı birbirimizi kutlamayı becerebilmek
Sayfa 201·Kitabı okudu
hayatının geri kalanını geçirmek istediğin kişi herkesten önce kendin olmalı
Sayfa 198·Kitabı okudu