Zeynep Arslan

Kitabın en hak verdiğim bölümü. Özellikle anneler.Diğer aile bireyleri hayatını yaşasın diye ömür tüketiyor. “Derdim dünya Şükran. Dünya bende ağrı yapıyor, anladın mı?Anlamadın. Alamazsın, çünkü kadınsın, dünyadan şikayet etmek bir lüks ve bu lüks kadınlara tanınmamış. Senin varlık sebebin şu berbat hayatımızın çarkını çevirmek, ama sen bu çarkı bir durdursan var ya, dünya göçer, inan.”
Sayfa 219·Kitabı okudu
Reklam
"Hayat dediğin dünya üzerinde bir arayış.İnsan ne aradığını da bilmiyor işin kötüsü... bulsan da bir bulmasan da. Belki pes etmek en iyisidir."
Sayfa 181·Kitabı okudu
"Aşk ateşe yürümek demektir," diyordu "ya da aşk seni ateşe çeker, pervane ışık gibi, er geç yanacaksın, ama yandığına değer.İyi de insan bu hastalık için mi yaşıyor yani diye sorarsan, evet, aşk yoksa yaşamaya değmiyor bu hayat."
Sayfa 178·Kitabı okudu
Aşkın mutlulukla bir ilgisi olmadigini söylüyordu; aşkı,mutluluk,sevgi,bağlılık gibi şeylerle ilişkilendirmeden, tek başına düşünmek gerektiğini. "En yakın benzeri tutkudur, ikisi de akıl tanımaz," diyordu. "Hem aşk en iyi ihtimalle hastalıktır, çogu zaman iyileşirsin, iyileşmezsen de ölürsün.
Sayfa 177·Kitabı okudu
Suç böyle bir şey diye düşündü, asla kendisiyle sınırlı kalmaz , geçmişi de ortaya döker, yeniden yazar, kuyruğuna başka seyler takılır, devasa bir günah haline gelir.
Sayfa 92·Kitabı okudu
Reklam