“İktidarın yeni formülü ‘mutlu ol’dur. Mutluluğun olumluluğu acının olumsuzluğunu yerinden eder. Bağımlı kişi bağımlılığının farkında bile değildir. Kendimi özgür sanır. Hiçbir dış baskı olmaksızın kendini gerçekleştirmekte olduğu inancıyla kendini kendi isteğiyle sömürür. ‘Özgür ol’ , ‘itaatkar ol’dan daha yıkıcı bir zorlama yaratır.”
“ Neoliberal mutluluk dispozitifi bizi ruhsal iç-gözleme zorlayarak mevcut iktidar ilişkileriyle ilgilenmekten alıkoyar. Herkesin, toplumsal ilişkileri eleştirel bir gözle incelemek yerine, sadece ve sadece kendisiyle, kendi ruhsal durumuyla ilgilenmesini sağlar.”