Ahmet Ümit'in kitaplarını severek okuyorum. Tek düze ilerlemiyor cinayet çözülmeye çalışılırken bilgi veriyor. Bu kitabı özellikle o kadar hızlı bitti ki bir an bittiğini algılayamadım keşke bitmeseydi dedim. Çok güzel bir kitaptı hemen diğer kitabına geçmeliyim.
Her bir insanın hikayesi, bizi kendi başımızdan geçen olaylar kadar ilgilendirirdi. Yeter ki kendi gerçekliği içinde kavransın. Her hikaye, sonuçta insan varoluşunun bir hikayesi değil miydi? Ve akıp giden hayatın?