İnsanlar arasında yapabileceğimiz en kesin ayrım onları zekiler ve aptallar diye ayırmak değil, zekiler ve aşırı zekiler diye ayırmaktır, aptallarla ne istersek yaparız, zekiler karşısında en iyi çözüm onları hizmetimize almak olur, aşırı zekilere gelince, onlar bizim tarafımızda olsalar bile özünde tehlikelidirler.
Bir ideali takip ederek barbarlıktan medeniyete geçmek, sonra bu ideal kuvvetini kaybedince çözülmek ve ölmek. İşte bir kavmin hayatına ait çemberi bundan ibarettir.
Kitleler hiçbir zaman gerçeğe susamamıştır. Hoşlarına gitmeyen açık gerçekler karşısında, sahte olan eğer kendilerini cezbederse sahte olanı ilâhlaştırarak açık gerçeklere yüz çevirmeyi daha uygun bulurlar. Kitleleri hayallere çekmeyi başaranlar onlara hakim olurlar. Kitlelerin hayallerini yıkanlar, umutlarını söndürenler onların kurbanı olurlar.
Eğitim ve öğretim kitaplardan değil, bizzat eşyadan, doğadan elde edilir. Örneğin mühendis biri mektepte değil de atölyede yetiştiğinden, eğer zeka kapasitesi gelişimine ve ilerlemesine elverişli değil ise işçi veya işçi başı, eğer zekası yüksek ise mühendis olur. Böyle bir usul, bir gencin bütün meslek hayatını 18-20 yaşlarında birkaç saatlik bir sınava bağlamak gibi sakat değildir.