Zey
@Zeyzey_39
Gitme Nurdaaaağn sen olmadan ben yaşayamaaaaaamm
Hukuk eğitimi serüvenimde birçok engelle karşılaşmış biri olarak söyleyebilirim ki eğer bir hukuk insanıysanız -ki hukuka, adalete, hak, özgürlük kavramına tutkun olmanız için illaki de fakülte okumanıza gerek olmayacaktır- özellikle de eğitimini alıp bu alanda uygulayıcı olacak pozisyonda iseniz insan kavramının ne denli sarıp sarmalanması gereken bir husus olduğunun yanında ne kadar çiğ olduğuna da şahit olmak mecburiyetinde kalıyorsunuz. Her türlü zorluğuna, sürekli tükenmişlik içinde bırakmasına rağmen hukuk okumak ve bu alanla ilgili olmak size unvan, toplumda saygınlık vb şeyleri kazandırmasının karşılığında da sizden birçok şeyi alıyor. Şüphelenmediğiniz tek bir an kalmıyor ve insanın sadece söylediklerinden ibaret olmadığını tecrübe ede ede öğreniyorsunuz. Dışarıdan suçlu görünen ve hemen lekelenerek linç kültürü altında bırakılan kimi şahısların da hikayeleri olduğunu, yüzeyde görünen her şeyin yüzeydeki ile sınırlı kalmadığını, dış camianın kendince haklı görünse de işin aslının çok farklı olabildiğini deneyimlemek bambaşka. Hangi alanın içinde bulunursanız bulunan gelecekte meslektaşı olacağım kıymetli yazarımız Namık Kemal Behramoğlu beyefendinin bu eserini ve diğer eserini okumanızı şiddetle öneririm. Zira bakış açısının sadece medyatik olarak yansıtılandan ibaret olmadığını, bunun yanında Türk yargı sisteminin aksaklıklarını, çarpıklıklarını görmenizi sağlayacaktır.
Reklam
Aşk her yerde aşk, hastalık dahi engel oluşturamaz
İnceleme serimizin bir diğer göz bebeği ile herkese merhabaaa :) Sınırlı kitabın incelemesini yapabiliyorum malum hayat herkes için koşuşturmalar ve tümseklerle dolu bir parkur. Dilerseniz kitaba geçelimm
Siyah beyaz çizimlerle adete eski tüplü televizyonlardan her gün belli saatlerde yayınlanan bir çizgi film ya da dizi izliyormuş gibi hissettiren bu tatlış kitabımız esasen bir otobiyografi. Hal böyle olunca ve bu durumun da farkındalığıyla daha bir anlamlı oluyor kanaatimce. HIV/ AIDS son zamanlarda gündem olan ve birçok insanın mücadele ettiği bir hastalık ve karakterimizin aşık olduğu kadın da HIV pozitif ve oğlu da tabiki. Kitabı okurken-ki yoğun zamanlarımda soluksuz okuyarak bitirdiğim bir kitap oldu- hastalığın pençesinde olan ve anne olan karakterimizin duygu yoğunluğunu, gel gitlerini, çocuğunun durumundan kendisini her defasında suçlamasını ve normal görünürken dahi gözlerindeki hüznü sanki karşımdaymışçasına hissettim. Ve fark ettim ki toplum algısı insanları psikolojik olarak bir karanlığa hapsetmeye ne de müsaitmiş. Oysa birlik olsak, ayrışmasak, saygı duymayı bilsek ve hayatın aslında belli bir noktada başlayıp belli bir noktada son bulacağının farkında olarak sevginin son derece kıymetli olduğunu idrak ederek tüm kırgınlıklara rağmen birbirimize sarılabilsek ne kadar anlam katacağız bu kısa süreli ömrümüze.
Karakterlerimizin gelgitleri yanında birbirlerine olan bağlılıkları duygusal ve tensel çekimleri aşkın sınır tanımayacağını ve hangi hastalık olursa olsun yaşanmasına mani olamayacağını ne de güzel fark ettirdi. Söylemeden de geçemeyeceğim çok da spoiler vermek istemem ancak mamut sahnesinde bilgelikle dolduruldum diyebilirim.
Son olarak, bu hastalığın pençesinde olanların kendileriyle, aşklarıyla, sevdikleriyle, arkadaşlarıyla barışmak adına teşvik
ÖZGÜR ÇOCUĞUM İÇİMİZDE BİR YERLERDE HEP SEN VARSIN
Merhabalar merhabalar merhabalar. Haftanın ikinci günü umarım tüm okurlar için mükemmel geçiyordur. Çocuk kitabı okuma geleneğimin biriyle daha karşı karşıyayız ki - bu geleneğimin bir amacı da ilerde doğacak çocuklarımın ilk küçük kütüphanesini oluşturmaktan da geçiyor-bu sene okuduğum sayısız çocuk kitabından biri Özgür. Daha kargo geleli 5 dk olmadı ve ben yine dayanamadım bitirmem gereken 2 çok değerli kitabım dururken hem de. Kitabımızın görselleri ile başlamak isterim öncelikle... Özgür kızımızın mimikleri, mutluluğu, heyecanı, huzursuzluğu ne de güzel resmedilmiş. Ben çocukluk çağını geçmiş 21 yaşında biri olarak -ki çocukluğumu 70 yaşında bir tonton nine olduğumda da söndürmeyeceğimi belirtmek isterim- Özgür kızım! Sen istemediğin şeylere mecbur bırakıldığın zamanki aynı bensin ben de senim. Çok keyifle okudum ve yetişkin, ergen, çocuk ayırt etmeksizin söylüyorum ki "Masal kitapları, eğitici kitaplar, bir değer yargısını işleyen kitaplar sadece çocuklara tahsis edilmemiştir, lütfen önyargınızı kırın ve okuyun!" Zira hayatın stresli kaosunda boğuşan biz yetişkinler için bir çocuğun perspektifinden dünyaya bakabilmek kadar özel, kıymetli bir şey yoktur. Sevgiyle, masallarla, kitaplarla ve çocuk yanınızla kalınız efendim
Seviyorum, kaygılanıyorum, nefret ediyorum, umut ediyorum.
Hayatımızın ilk evrelerinden itibaren ve hatta anne karnına ilk düştüğümüz andan beri duygularla donatılıyoruz. İlk ağlayışımız, ilk nefes alışımızdaki huzur, ilk bebek gülüşümüz, istediğimizi elde edemeyince annelerin tatlı şikayet sebebi olan yalandan ağlayışlarımız, parkta ailemizi görüş alanımızdan kaçırdığımız anki korku, aşık olduğumuz anki tatlı sızı, ilk kalp kırıklığı, güvenin kırılmasından duyulan acı, nefret ve öfke, geleceği kurma yolundaki ilk adımda uykusuzluğun getirdiği yorgunluk, hayatımızın her evresindeki düşman bildiğimiz kaygı ve kalbimizin orta yerindeki kaçak umut...
Gelelim kendinize sarılıp aslında her şeyin çözümünün kendi özümüzde olduğumuzun farkındalığıyla bizi sarmalayan kitabımıza. Yaşadığımız sosyal çevrenin bizi biz olmaktan çıkaran el alem (!) tehlikesi, toplum baskısı halleri dolayısıyla bizleri karanlık bir labirentin ortasında fenersiz terk edişi karşısında kaygı nöbetlerimiz ve daha bir sürü şey. Şu son zamanlarda yaşadığımız elim olaylar, kendi kişisel girdabımdan çıkmak için çırpınırken bir adım dahi ilerlemediğim sanrısı, kalp yorgunluğu halim, her şeye rağmen güvenmeye diretmelerim karşısındaki düş kırıklığı zorbalıkları, sarılmanın sıcaklığı için çabalarken saydam bedenlerin soğukluğuna çarpmaktan duyduğum afallamanın devasının aslında tüm duygularımla barışmak ve kendime sarılmak olduğunu fark etmemi sağladı. Sevgili kaygı, sürekli aklımda dolanmayı bırak, beni bırakma. Umut tatlı bebek, serotonin salgılamamı durdurma ama gerçeklerin önüne perde çekip sonradan yaralanmama sebep olma. Sevgi, düşünceler, empati, kaygı ile ilgili kitapların kitap içinde yer alması, çizimlerin sadeliği, yer yer sizi muziplikleriyle tüm duyu ve duygularınızı çocuk gülüşleriyle dolduracağına eminim. Okuyunuz efendim, iyi hissettirecek.
Aşk, pijamalarımızla her türlü şebekliği iki kişi yapmakmışşşAşk
Ay, ay, ay... Benim, canım çiftlerimden biri olan Catana ve John'un tatlı, eğlenceli
, beni sürekli gülümseten maceralarına yine tutulmuş bulunuyorum. Türkçesinin çıkmasını bekleyemedim, üzgünüm canım yayınevi. Öhöm, öhöm inceleme yapmam gerekiyor, tamam başlıyorum:)
Gerçek olamayacak kadar güzel, tuhaf, uyumlu bir çiftin en sevdiğim tür olan çizgi romanda hayatlarının işlendiği bu cağnımm kitabı orijinal dilinden okumanın zevki bambaşkaydı. Yer yer bilmediğim kelimeler olsa da, beni hem eğlendirip hem de daha fazla yabancı dilde kitap okumaya teşvik ettiğini ve aşkın bu en eğlenceli, en pijamalı halinin bir gün belki benim içinde yaşanabilir olduğuna inanmaya başlayabilirim her an. S.O.S :D
Reklam