Özge

Kalbimin bir şekilde yanılgıya düşüp düşmediğini bilemeyecek kadar toy ve öyle olsa bile bunu farkedemeyecek kadar küçüktüm.
Sayfa 57·Kitabı okudu
Reklam
Annem çok şey denedi ama hiçbir şey beni bu derin uykumdan uyandıramadı, hiçbir şey eskiden olduğum o mutlu çocuğu getiremedi. O artık yoktu. Onun yerinde, sinirleri cam kırıkları kadar keskin ve telgraf telleri kadar gergin olan, endişeli, sessiz, iri gözlü bir yaratık vardı.
Sayfa 50·Kitabı okudu
Gerçekleri söylemek hata değildi. Hata, gerçeğin kendisi.
Sayfa 158·Kitabı okudu
Hayatım boyunca terk ettiğim insanları görmeye gitme alışkanlığım hiç olmadı.
Sayfa 143·Kitabı okudu
Olmak istediğimiz kişi olabilmiş miydik?
Sayfa 252·Kitabı okudu
Reklam