Güller ve Günahlar dizisindeki Cihan sahnelerine bir yerlerde mutlaka denk gelmişsinizdir. İzleyince aşırı tuhaf hatta komik geliyor ama var öyle narsist insanlar. Hatta vicdanlı empatik olduğunu zannedenleri de var. Ama en yakınlarına değiller bu ayrıntıyı kaçırıyorlar. Bir repliğinde unutamıyorum: Sevgilisi saçını okşuyor, diyor ki kadına: "Beni sevmeni çok seviyorum. Çok güzel seviyorsun." :D haha hadi gel ikimiz de beni sevelim diyen narsist cümlesi.
Ülkemizde dünyanın her yerinde farklı versiyonları mevcut. Kendi iç huzursuzluğunu, yetersizliklerini, sevgisizliklerini çevresine yansıtan, hep kontrolcü ve benmerkezli olup başkasına hayat hakkı tanımayan yanındakini silikleştiren. Çevresine de el iyisi. Bu sofrada : "Bu yemek böyle mi olur, soğanları pul biber yağla getirilecekti. Pilav nasıl olmuş yapışmış" diyen baba familyanız da olabilir, o anda çocuk beslenmek isterken odak olup her şeyi önüne isteyen bunları da söyleyen bir eş de olabilir. Yeri gelir kızının veya oğlunun hayatında hep eleştirel olan onu aşağı çeken bir anne olur. Bir arkadaş grubundan insanlar olabilir, iş veren ... sağlıklı sınırları çizebilmek kolay olmuyor bu kimselere çok yakınlarıyken. Ama terapi olmadan ki öyle bile çok zor değişmeleri bu insanların. Tonlarca kitap okumuş da olabilir bu insanlar. Yahut filmler izlemiş, topluma hayata dair güzel fikirleri olan. Ama işte travmaları onları yine tekrarlayan o davranış kalıplarına iter. Kendine zindan olan hayatı etrafına size de ederler.