Ben ağladıkça etti tegafül o mest-i naz
Hab-ı giran ademe baran iken gelir
(O, baştanbaşa naz olan sevgili, ben huzurunda ağladıkça ilgisizleşti, nazı arttı ve ağır uykuya vardı adeta. E tabi normaldir, malumdur ya yağmur yağınca insanın uykusu artar. )
Bu kadar homojenleşmemeliydik.
90’ların sonlarında kahvaltı sofrasına sperm öldüren gevrek getirilen bir nesilden bahsettik ki şuan yıl 2025!
O gün bunları yapan, bugün neler yapmaz? Noodle, enerji içeceği ve şair denen, asla kendi kültüründe olmayan ürünlerle beslenirken kimbilir neleri yitiriyor, nelere gebe kalıyor çocuklarımız, bilmiyoruz.
Bağımsızlık sembolü yapılan heykellerle , giyilebilen dekoltelerle mi elde ediliyordu?
Yoksa emeğine yabancılaşmadan kendi ektiğini biçip, kendi sofranı kurabildiğinde mi ?